Heel Jezelf!

Samen werken aan heel jezelf

In de huidige zich snel ontwikkelende maatschappij, waarin een groot beroep wordt gedaan op informatieverwerking en keuzes maken, raken steeds meer mensen in de knel. Sommigen hebben het gevoel dat ze niet weten wat ze willen en dat ze er alleen voor staan. Door de vergaande individualisering van de maatschappij, waarin solidariteit afbrokkelt, ervaren veel mensen een gebrek aan steun, richting en holding. Veel mensen zijn de verbinding met zichzelf en de ander verloren, ze voelen een sterke leegte.

Daarnaast hebben veel mensen last van nare ervaringen, die niet verwerkt zijn, maar die nog wel hun gevoelens, gedachten en lichamelijk welzijn domineren. Opgelopen onverwerkte trauma’s, problemen in de (transgenerationele) leefomgeving, lichamelijke en geestelijke problemen, milieu invloeden, erfelijke beperkingen en een ongezonde leefstijl kunnen een bron van ellende zijn en een gevoel van machteloosheid geven.

Mensen willen als een compleet en sterk mens gezien worden, als een geïntegreerd en betekenisvol iemand, waarbij in het begrijpen van wat er aan de hand is, recht wordt gedaan aan de complexiteit waarin iemand leeft en wat iemand heeft meegemaakt. Dat betekent naar mijn mening dat een hulpverlener niet alleen voldoende vaardigheden en kennis moet hebben, maar ook bereid moet zijn om naast iemand te gaan staan, om zich te verbinden, mee te denken, mee te beleven. Vanuit die verbinding voelt de ander zich gesteund en gestimuleerd om zichzelf te helen en om zichzelf te ontwikkelen in een richting die bij hem past.

Mensen willen zelf weer het heft in handen kunnen hebben, niet afhankelijk zijn van hulpverleners of naasten, maar betrokken en betekenisvol in relatie tot zichzelf en hun naasten leven. Ze willen zich in balans voelen en in staat zijn om de problemen die zij tegenkomen, samen met anderen op te lossen. Ze zoeken naar een duurzame verandering in zichzelf en in relatie tot dierbaren, waarbij ze bodem onder hun voeten voelen.

Voor veel mensen is het moeilijk om de noodzakelijke hulp te vinden in hun directe leefomgeving. De maatschappij vraagt een doelmatige, efficiënte en een resultaatgerichte (en liefst zo goedkoop mogelijke) behandelaanpak. Daar kan pas over besloten worden als er verheldering heeft plaatsgevonden van de problematiek. Een holistische visie op de gehele mens is daarbij naar mijn idee onontbeerlijk. Vanuit overzicht en inzicht in wie de mens, de hulpvrager is, waarbij rekening wordt gehouden met intelligentie, persoonlijkheid, omgevingsfactoren, levensgeschiedenis en bijzondere beperkingen/erfelijke aanleg, kan de beste behandelingang gekozen worden. 

Mensen die het gevoel hebben dat ze vastlopen, dat ze er niet uit kunnen komen met hun naasten en die vaak ook al diverse pogingen hebben gedaan om er met andere hulpverleners uit te komen, die een actieve houding hebben en aan het werk willen om zelf verder te komen, zijn vaak op zoek naar iemand die hen kan helpen om overzicht en inzicht te krijgen in de problemen die zij ervaren. Zij willen zelfredzaam worden in samenwerking met de therapeut en mensen uit hun leefomgeving. Leven vanuit jezelf, in verbinding met de ander/de omgeving vraagt om een krachtige positionering. Het is een uitdaging om vanuit eigen waarden en normen, de verantwoordelijkheid te nemen voor de kwaliteit van je eigen leven, rekening houdend met mogelijkheden en beperkingen. 

Eén reactie

Laat een reactie achter op A WordPress Commenter Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *